Welkom op de site,

Beste, lezers , lees vrienden en  vriendinnen,
We gaan afscheid nemen van de site. Zolang het contract loopt blijft hij in deze vorm in de lucht. 

We stoppen met de site niet om dat er niet gemaild wordt of dat er geen lezers zijn.
Nee, de kosten nemen toe en er is teveel werk om alles goed te doen.
Mijn aandacht gaat nu uit naar het schrijven van mijn boeken.
Ook onderzoek tav van de bloggen neemt veel tijd naast de mails.
Steeds weer opladen naar nieuwe onderwerpen was leuk maar ook intensief.
De gelukkige huisman was zonder dat ik het wist een terugblik en een kijkje in de toekomst.
Waar ik we samen kwamen tot het gevoel het is goed geweest.

En we hebben het goed gedaan. We hebben het samen met jullie lezers,vrienden en vriendinnen gedaan.
Daarvoor dank.
In bijzonder Bram voor het maken en onderhoud aan de site,
Yvet,Gerda, Marlies en Marriane en vele anderen voor het redigeren / nakijken van de teksten, of mails en brieven.
 
In welke vorm in de toekomst de corneleman.nl door gaat hebben we nu nog geen zicht op.
We wensen aan een ieder een goede tijd en gezondheid toe.
Met vriendelijke groet
Cor en Gerda Neleman 
 

 

 

  SCROLL naar beneden voor de nieuwste BLOGS en meer informatie.

 

Gebruik het eerst het contact formulier  of  cor.neleman@corneleman.nl  voor het aanmelden op de SITE. 

Teksten en blogs schrijven of beantwoorden vind ik leuk.  Maar niet op alles kan ik reageren. (Voor mij geldt nog steeds de BIG, WGBO en ben ik gebonden aan mijn zwijgplicht.)
Als iets bij een behandelaar of medicus thuis hoort of veel te veel privé zijn mag of kan ik niet reageren. Hoogstens door verwijzen.
Ik reageer ook niet op aantoonbare onwaarheden of beschimpingen/ scheldpartijen. Daar kan ik weinig mee.
Hoogstens bewaren en zo nodig aangifte doen. Te samen met vrienden, collega's en patiënten proberen we toch iets goed van te maken. Ik verwijs naar de voorwaarden als je gebruik wil maken van de site. Niemand is perfect , ik ook niet. Verwacht dat dan ook niet. Ook niet tav de Nederlandse taal.  Zonder hulp bij het schrijven en redigeren van blogs en boeken zou ik het niet voor elkaar krijgen. Samen met andere iets doen kan je een heel eind komen. 
Lezers geven nog altijd input. Ook van hen zelf zijn stukjes of blogs mogelijk. Recent een ingezonden brief.

De gelukkige huisman

Zo, dat valt anders dan verwacht. Meer dan 2 ½ jaar thuis en huisman zijn. Toch ben ik anders tegen mijn nieuwe rol aan gaan kijken. Al zag ik dat in het begin anders. Toen wilde mijn lijf niet meewerken en was ik voorgoed gestopt met het werk.
Als huisvader, voorheen nooit door het werk, doorgedrongen in de hogere regionen van het huishouden en het zorgen voor anderen die mij lief zijn.
Dat deed Gerda. Huisvader zijn is meer dan zo als vroeger een leukere papa zijn voor je zoon. Of een betere echtgenoot voor vrouwlief proberen te zijn.

Ziek, zielig en de rest

Er is niets in de wereld wat zo goed verdeeld is als verstand. Iedereen denkt er genoeg van te hebben. Dit is niet van mij maar van Aristoteles. Uit de oudheid dus. Maar hoe ga je er mee om? Een van de lezers geeft aan dat voor haar angst voor het denken voor haar groot is. Het denken is het gebruik van je verstand. Even voor de goede orde. In de psychiatrie, maar zeker in het dagelijks leven, wordt dit wel eens vergeten. Het is meer dan een noodzakelijk kwaad en tijd kost. Maar de vraag is geven we ons de tijd om te denken?

Vrouw zijn op de schop

Ken je dat?; Je bukt, en je mobieltje valt in het toilet, of erger, wordt in een onbewaakt moment gestolen! Plotseling ben je alleen, want al de mensen die je kent stonden opgeslagen in dat ding! Mannen, vrouwen en voor hen die kinderen hebben, de kinderen. En of je nu man of vrouw bent, wanneer jij niet meer reageert denken ze al snel dat je boos bent, je bent het vergeten, of geen zin meer heb in contact.

Kwetsbaar zijn, als een stille menselijkheid.

Je hoort ze niet, ziet ze niet, je vraagt je zelfs af, of ze er zijn. Maar wie zijn het? Met die worsteling op de vraag: “Kan je iets over je zelf vertellen aan je kleinkinderen over hoe je de afgelopen jaren heb geleefd?” Hoe je misschien als mens met een ( effen een rijtje afgaan) depressie, manie, psychose, al dan niet verslaafd, een beperking, een persoonlijkheid, maar ook gewoon een mens, je zelf tegen komt als de vraag wordt gesteld;.........Wat heb je gedaan? Is het de vrouw en man die schrijnend zich bewegen naar het altaar om de zegen van God te ontvangen?

De nergens mens.

Beste lezer, ga er even voor zitten. Geen snelle hap. Maar even iets, om nader te bekijken. Leven, en toch niet bestaan, is een gegeven van een nihilist. Vincent van Gogh stelde zelf vast in die richting, waarschijnlijk in een periode van bezinning en terugkijkend, dat het leven zou wel erg leeg zijn als je nergens spijt van zou hebben. Maar ook: “Het is niet goed maar één ding te weten, men raakt daar verstompt van, men moet niet rusten voor men ook het tegenovergestelde weet.” In zijn brieven is aanleiding om te stellen dat hij dit ook zo ervaarde.

Een bewaarder van het grote genot.

In onze vaarvakantie was zonder te willen, of direct te weten, spraken van wat genoemd wordt (acute) crisis situaties of hele menselijke zaken die aandacht verdienen.
Maar in alle situaties herkenbaar elementen van psychiatrie of sociale nood. Soms acute, soms massaal, soms menselijk begrijpbaar. Zowel bij de omstanders , familie en slachtoffers.
We hebben er niet om gevraagd, we waren er op dat moment en hebben het meegemaakt.
Ik weet het, je vraagt er nooit om. Ook niet als patient, client of hulpverlener.

Het nieuwe abnnormale

In de psychiatrie staat nauw omschreven wat normaal, ziekte, syndroom of gedrag is.
Toch is er een brede ruimte tussen wat normaal wordt bevonden dan wel abnormaal. In mijn werk ( lees mij bio of mijn boeken ) was het zoeken naar het leefbare en haalbare het belangrijkste en niet als doel om alleen het abnormale te onderkennen.

Hoe zinvol leven en geluk kunnen botsen

In de psychiatrie heb je het vaak over ziekte, narigheid. Zaken die niet goed lopen. Maar kunnen we het eens omdraaien en het hebben over gezondheid, geluk en je eigen inzet daar voor. Ik wil jullie wijzen op een studie uit 2013, maar ook een recente studie over geluk in Nederland.

In een illusie

Als je leeft in een illusie, dan is er lijden, omdat je onwetend bent over wat werkelijkheid is. Als je leeft zonder inzicht, dan kan het leven je geen echte vreugde geven.

Pagina's

Subscribe to Cor Neleman  RSS