Blogs

De gelukkige huisman

Zo, dat valt anders dan verwacht. Meer dan 2 ½ jaar thuis en huisman zijn. Toch ben ik anders tegen mijn nieuwe rol aan gaan kijken. Al zag ik dat in het begin anders. Toen wilde mijn lijf niet meewerken en was ik voorgoed gestopt met het werk.
Als huisvader, voorheen nooit door het werk, doorgedrongen in de hogere regionen van het huishouden en het zorgen voor anderen die mij lief zijn.
Dat deed Gerda. Huisvader zijn is meer dan zo als vroeger een leukere papa zijn voor je zoon. Of een betere echtgenoot voor vrouwlief proberen te zijn.

Ziek, zielig en de rest

Er is niets in de wereld wat zo goed verdeeld is als verstand. Iedereen denkt er genoeg van te hebben. Dit is niet van mij maar van Aristoteles. Uit de oudheid dus. Maar hoe ga je er mee om? Een van de lezers geeft aan dat voor haar angst voor het denken voor haar groot is. Het denken is het gebruik van je verstand. Even voor de goede orde. In de psychiatrie, maar zeker in het dagelijks leven, wordt dit wel eens vergeten. Het is meer dan een noodzakelijk kwaad en tijd kost. Maar de vraag is geven we ons de tijd om te denken?

Vrouw zijn op de schop

Ken je dat?; Je bukt, en je mobieltje valt in het toilet, of erger, wordt in een onbewaakt moment gestolen! Plotseling ben je alleen, want al de mensen die je kent stonden opgeslagen in dat ding! Mannen, vrouwen en voor hen die kinderen hebben, de kinderen. En of je nu man of vrouw bent, wanneer jij niet meer reageert denken ze al snel dat je boos bent, je bent het vergeten, of geen zin meer heb in contact.

Kwetsbaar zijn, als een stille menselijkheid.

Je hoort ze niet, ziet ze niet, je vraagt je zelfs af, of ze er zijn. Maar wie zijn het? Met die worsteling op de vraag: “Kan je iets over je zelf vertellen aan je kleinkinderen over hoe je de afgelopen jaren heb geleefd?” Hoe je misschien als mens met een ( effen een rijtje afgaan) depressie, manie, psychose, al dan niet verslaafd, een beperking, een persoonlijkheid, maar ook gewoon een mens, je zelf tegen komt als de vraag wordt gesteld;.........Wat heb je gedaan? Is het de vrouw en man die schrijnend zich bewegen naar het altaar om de zegen van God te ontvangen?

De nergens mens.

Beste lezer, ga er even voor zitten. Geen snelle hap. Maar even iets, om nader te bekijken. Leven, en toch niet bestaan, is een gegeven van een nihilist. Vincent van Gogh stelde zelf vast in die richting, waarschijnlijk in een periode van bezinning en terugkijkend, dat het leven zou wel erg leeg zijn als je nergens spijt van zou hebben. Maar ook: “Het is niet goed maar één ding te weten, men raakt daar verstompt van, men moet niet rusten voor men ook het tegenovergestelde weet.” In zijn brieven is aanleiding om te stellen dat hij dit ook zo ervaarde.

Een bewaarder van het grote genot.

In onze vaarvakantie was zonder te willen, of direct te weten, spraken van wat genoemd wordt (acute) crisis situaties of hele menselijke zaken die aandacht verdienen.
Maar in alle situaties herkenbaar elementen van psychiatrie of sociale nood. Soms acute, soms massaal, soms menselijk begrijpbaar. Zowel bij de omstanders , familie en slachtoffers.
We hebben er niet om gevraagd, we waren er op dat moment en hebben het meegemaakt.
Ik weet het, je vraagt er nooit om. Ook niet als patient, client of hulpverlener.

Het nieuwe abnnormale

In de psychiatrie staat nauw omschreven wat normaal, ziekte, syndroom of gedrag is.
Toch is er een brede ruimte tussen wat normaal wordt bevonden dan wel abnormaal. In mijn werk ( lees mij bio of mijn boeken ) was het zoeken naar het leefbare en haalbare het belangrijkste en niet als doel om alleen het abnormale te onderkennen.

Hoe zinvol leven en geluk kunnen botsen

In de psychiatrie heb je het vaak over ziekte, narigheid. Zaken die niet goed lopen. Maar kunnen we het eens omdraaien en het hebben over gezondheid, geluk en je eigen inzet daar voor. Ik wil jullie wijzen op een studie uit 2013, maar ook een recente studie over geluk in Nederland.

In een illusie

Als je leeft in een illusie, dan is er lijden, omdat je onwetend bent over wat werkelijkheid is. Als je leeft zonder inzicht, dan kan het leven je geen echte vreugde geven.

Compassie, mededogen in het (liefdes)leven

Heb jij ook gezien hoeveel vrouwen en mannen er bezig zijn met hun leven en hoe weinig vrouwen er zelf daar over de baas zijn. Dit was decentrale vraag van deze avond. Gezellig onder een goed kop koffie en een drankje. Maar toch een pittig onderwerp. Dit maal aan een hele grote tafel waar we allemaal ruim aan konden zitten in de Koriander. Als ik nu hier iets over ga zeggen is als 64 jarige man over feminisme en de rol van de vrouw begeef ik mij wederom op glad ijs. Maar dat kan meevallen...... waardoor ik toch durf om mijn licht over op te steken.

Pagina's

Subscribe to RSS-blogs